Formlabs PreForm 3.48: Selectief textuur aanbrengen

Formlabs heeft net een nieuwe versie van zijn slicersoftware Preform uitgebracht.

Deze versie bevat een update van een functie die wij bij Fenix 3D bijzonder waarderen en al vaak toepassen: het toevoegen van textuur en structuur aan het oppervlak van een 3D-model.

Hoe werkt textuur op een 3D Model?

Dit is iets waar voorheen altijd CAD-software voor nodig was en dan nog boden niet alle CAD-programma’s dit out-of-the-box aan.

Textuur aanbrengen op een 3D-model (STL) werkt door een zwart-wit afbeelding eromheen te wikkelen. Waar een zwarte pixel landt, wordt het model uitgedeukt en waar een witte pixel landt, ingedeukt. Deze afbeelding heet een “height map” en deze techniek heet “displacement mapping“.

Dit betekent dat een gebruiker zijn eigen textuur kan aanmaken, om bijvoorbeeld op leder te lijken. Ook is het mogelijk om serienummers en copyrighttechnieken hierin te verbergen.

Selectief textuur aanbrengen

Het aanbrengen van textuur was toegevoegd in PreForm 3.41, maar de textuur werd op het gehele model toegepast, wat vaak niet wenselijk is.

Versie 3.48 maakt het nu mogelijk om vlakken van het model te selecteren, zodat bijvoorbeeld alleen een handvat textuur krijgt, maar de rest van het object niet. Door dit in de PreForm slicer te doen, wordt het maken van prototypes nog sneller mogelijk.

Minder support modus

Wat ook nieuw is in deze versie is een optie om minder supportstructuur te genereren. Dit heeft als voordeel dat er minder contactpunten zijn met het model. Dit verkort de nabewerkingstijd om deze te verwijderen, ook zal dit de totale printtijd iets verkorten.

Let op: deze optie kan voor sommige modellen mislukte prints veroorzaken, vooral als deze een hoog gewicht hebben.

Meer opties voor profielen

De Formlabs Form 4 printers bevatten meerdere sensoren om fouten te herkennen, één daarvan zit in de mixer. Het is nu mogelijk om in te stellen hoe gevoelig de sensor is voor samensmelting en hoe snel de mixer beweegt. Dit is vooral bedoeld voor gebruikers die hetzelfde object continu printen, weten op welk punt de print kan falen en hierdoor extra tijd kunnen besparen.